Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2012/12767 K.2012/19045

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki delil ve belgelere göre, davacı idareyle bir kısım davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak incelenen 470 ada 6 parsel sayılı taşınmazın satışının, gerçeği yansıtmadığı; harcı az ödemek için değerinin düşük gösterildiği anlaşıldığından, emsal olarak değer biçmede esas alınamaz.

Bu nedenlerle taraflara, taşınmazın bulunduğu bölgelerde yakın tarihli ve benzer nitelikli satışları emsal olarak bildirmeleri için imkan tanınması ve gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve mahallinde yeniden keşif yapılarak, alınacak raporda emsal taşınmazlarla, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de üstünlük oranı yönünden tartışılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.