KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2013/17330 E., 2014/2300 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 20/12/1988
- Numarası
- 1988/143-1988/811
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kamulaştırılan taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l7.maddesine göre tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
- KARAR -
Dava, kamulaştırılan taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l7.maddesine göre tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiş ise de, temyiz dilekçesi temyiz süresi geçtikten ve karar kesinleştikten sonra verildiğinden temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu karar da davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yapılan incelemede; davalının adresi, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde yazılı tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden, resmi ve özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle araştırılmadan mahkemenin gerekçeli kararı ilan yoluyla tebliğ edilmiş olup, yapılan tebligat geçersizdir.
Bu itibarla davalı vekilinin temyiz dilekçesi süresinde olduğundan, temyiz talebinin reddine dair kararın ve hükümdeki kesinleşme şerhinin kaldırılmasına karar verildikten sonra, işin esasının incelenmesinde;
2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca, bu yasadan doğan hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi mal sahipleri için 13. maddesi uyarınca tebligatla başlar.
Yapılan kamulaştırma işleminde davalının adı yanlış yazıldığı gibi, kendisine yapılan geçerli bir tebligat bulunmadığından kamulaştırma işlemi kesinleşmemiştir.
Bu nedenle idarece açılan tescil davasının reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2013/17330, K. 2014/2300, 30 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama