Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2013/2798 K.2013/11545

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1) Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal olarak kabul edilen satış, serbest satış olmayıp, kamulaştırma işlemi sonucunda kesinleşen mahkeme kararı ile belirlenen bir değerdir. Bu nedenle emsal olarak değerlendirilemeyeceği gibi bozmadan önceki raporda dava konusu taşınmaza 120,00-TL/m2 değer belirlendiği halde bozmadan sonra 212,00TL/m2 değer belirlenmesi karşısında aradaki fahiş miktardaki fark gözetildiğinde raporun gerçekçi olmadığı kanaati oluştuğundan rapor geçersizdir.

Bu durumda taraflara emsal göstermeleri için yeniden süre verilmesi, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak dava konusu taşınmazın değerinin tespiti gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, 30.09.2005 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için faiz yürütülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.