Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2013/3034 K.2013/9065

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza yönelik el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın el atmanın önlenmesi isteminin kabulüne, ecrimisil talebinin ise kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare temsilcisi yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza yönelik el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, el atmanın önlenmesi isteminin kabulüne, ecrimisil talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza davalı idarenin el atmasının önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

TMK.'nun 995. maddesine ve 08.03.1950 gün 22/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, başkasının taşınmazını haksız olarak kullanmış olan kötü niyetli kimse o taşınmazı haksız olarak elinde tutmasından doğan zararı ve elde ettiği semereleri tazmin ile yükümlüdür.

Dava konusu taşınmaz davacı adına kadastro tespitinin yapıldığı 21.05.1993 tarihinde tescil edilmiştir. Davalı idare ise taşınmazın orman olduğu ceza mahkemesi kararı ile teyit edilen bölümüne 25 yaşında olduğu bilirkişi raporu ile belirlenen çam ağaçlarını 1985 yılında dikmiş olup ağaçların dikildiği bu tarihte taşınmaz mülkiyeti ihtilaflıdır.

Davalı idarenin dava konusu taşınmazın haksız işgali söz konusu olmadığından ecrimisil isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, ecrimisile yönelik talebinin kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.