KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2014/10587 E., 2014/25762 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 06/03/2014
- Numarası
- 2013/467-2014/118
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur.
Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
Davalılar vekilinin temyizine gelince;
Başka bir kamulaştırma işlemi için aynı mahallede bulunan 3218 parsel numaralı taşınmaz için açılan davada Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/156 esas, 2011/382 sayılı kararıyla 2011 Mart ayı itibariyle 50,00-TL metrekare birim fiyatı belirlenmiş ve bu fiyat Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.
Sözü edilen dosyadaki taşınmaz ile dava konusu taşınmazın halihazır şehir haritasında konumları işaretlettirelerek, hem birbirlerine ve hem de en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına, olan uzaklıkları belirlenip işaretlettirildikten sonra, yukarıda belirtilen dosyadaki bedelden ayrılma nedenleri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2014/10587, K. 2014/25762, 12 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama