KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2014/10887 E., 2014/20765 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 24/09/2013
- Numarası
- 2013/329-2013/668
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesi, üzerinde bulunan binalara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde de yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
1-Dava konusu taşınmazın niteliği ve bilirkişi raporundaki özelliklerine göre objektif değer arttırıcı unsur oranı % 50 den fazla olmadığı halde, bu oran daha yüksek alınarak bedel tespit edilmesi,
2-Taşınmaz üzerindeki yapıların içleri incelenerek, su ve elektrik tesisatı olup, olmadığı, banyo, tuvalet, mutfak gibi bölümleri bulunup, bulunmadığı, yine ıslak ve kuru zeminlerimdeki kaplamaların niteliği gibi hususlar da incelenerek, bunların kısman ya da tamamen bulunmadığının tespiti halinde yapılardan eksik imalat bedelleri indirilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz inceleme ile eksiksiz ve tam bir binaymış gibi değer biçilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2014/10887, K. 2014/20765, 11 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama