KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2014/19385 E., 2015/1477 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 26/02/2014
- Numarası
- 2013/548-2014/331
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur.Ancak:
1-Dava konusu taşınmazın niteliği, konumu, bilirkişi kurulu raporunda yazılı özellikleri ve Belediye Başkanlığı yazısı dikkate alındığında, net gelirine göre belirlenen m2 bedeline % 10 oranında objektif değer artırıcı unsur uygulanması gerektiği gözetilmeden, az bedel tespiti,
2-Dava konusu taşınmazın niteliği ve bilirkişi raporundaki özelliklerine göre kapitalizasyon faizinin %5 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken % 6 oranında alınarak aza hükmedilmesi,
3-Dava konusu taşınmaz için tespit edilen bedelden, acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubundan sonra kalan fark bedel miktarının ödenmesine karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmesi,
4-İrtifak yerinin kullanım hakkı EPDK'ya ait olmak üzere Hazine adına tescili yerine, yazılı şekilde karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2014/19385, K. 2015/1477, 9 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama