KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2014/19829 E., 2015/1954 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 30/04/2014
- Numarası
- 2013/507-2014/288
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu taşınmaz tarım arazisi niteliğinde kabul edilerek değer belirlenmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;
1)Değerlendirmenin dava tarihi olan 2013 yılı itibariyle yapılması gerektiğinden münavebe ürünü olan buğday, karpuz ve ayçiçeğinin 2013 yılına ait dekar başına verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğü'nden, hasat dönemindeki ortalama kg. satış fiyatlarının ise ilgili resmi kuruluşlarından getirtilerek bedel tespiti gerekirken, 2012 yılına göre bedelin tespit edilmesi,
2)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur oranının % 100 olacağı gözetilmeden, daha az oranda kabulü ile düşük bedel tespiti,
3)Dava konusu taşınmazın yüzölçümü, doğalgaz boru hattının güzergahı ve geometrik durumu dikkate alınarak değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 45'i oranında olacağı gözetilmeden daha düşük oranda kabulü ile az bedel tespit edilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2014/19829, K. 2015/1954, 12 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama