KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2014/20489 E., 2015/3621 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 19/03/2014
- Numarası
- 2013/1227-2014/333
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı hazine adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ;hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Taşınmazın sulu tarım arazisi olan bölümüne net ürün gelirine göre değer biçilmesi doğru olduğu gibi, kapama meyve bahçesi niteliğindeki kısmına net meyve geliri esas alınarak bilimsel yolla değer biçilmesinde de yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
1)Dosyada bulunan kıymet takdiri raporundaki inşaat bilirkişisinin “pekmezlik-havuz-wc “ gibi nitelikli yapılara ilişkin tespitleri ile yine aynı dava konusu taşınmaz için alınan 07/11/2013 tarihli inşaat bilirkişilerine ait raporda, aynı yapıların sınıf, yıpranma oranlarına ilişkin ve yine taşınmaz üzerinde bulanan diğer yapıların da sayısı, nitelikleri ve yıpranma oranlarına ilişkin de bariz farklılık bulunduğu anlaşıldığından, mevcut çelişki giderilmeden eksik inceleme ile bedel tespiti,
2)Bilirkişi raporu ile objektif değer artırı unsur %30 oranında belirlenmiş iken, bu oranın %15 olarak uygulanması sureti ile az bedel tespiti,
3)Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde harca hükmedilmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2014/20489, K. 2015/3621, 25 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama