KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2014/21806 E., 2015/5425 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Mahkemece, bilirkişi incelemesi yapılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;
1-Taşınmazın bulunduğu yörede yaygın olarak kullanılan münavebe sistemi ile münavebeye esas alınacak ürünlerin dekar başına verim miktarlarının, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden sorularak, alınacak cevap doğrultusunda, bu münavebe ürünlerine göre bedel tespiti için bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, sadece patates ürününe göre değer belirleyen rapor hükme esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine göre objektif değer artış oranının %70'i geçemeyeceği gözetilmeksizin, daha yüksek oran belirlenerek fazlaya hükmedilmesi,
3-Dava konusu taşınmaz .. köyünde bulunduğu halde, hüküm fıkrasında .. mahallesi yazılmak suretiyle infazı zorlaştırıcı karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2014/21806, K. 2015/5425, 19 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama