KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2014/25412 E., 2015/3264 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 21/04/2014
- Numarası
- 2013/1296-2014/578
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından, duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Kısmen kapama karışık meyve bahçesi , kısmen arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
Davalı vekilinin temyizine gelince;
1) Dava konusu taşınmazın köy yerleşim yerine yakın olması nedeni ile bilirkişi kurulu raporunda tespit edilen oranda arazi ve meyve bahçesi için belirlenen m2 değerleri üzerinden objektif değer artışı uygulanması gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle resen yapılan değerlendirme sonucu aza hükmedilmesi,
2) Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün yüzölçümü ve geometrik durumu nazara alındığında, bu bölümde değer azalışı olacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2014/25412, K. 2015/3264, 23 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama