KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2014/26283 E., 2015/7182 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Kandıra Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 23/05/2014
- Numarası
- 2014/46-2014/361
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş davacı idare vekilide temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 07.04.2015 günü temyiz eden davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
- KARAR -
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;
1-) 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/11. maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.
Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmaza dava tarihi olan 2014 yılı verileri esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden 2013 yılı resmi verileri esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-) Üretim masraflarına değişen masraflar faizi, idarecilik giderleri ve beklenmeyen giderler eklenilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin düşük belirlenmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2014/26283, K. 2015/7182, 7 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama