Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2014/3620 K.2014/16271

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan inceleme ve alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmaz, dava konusu taşınmaza göre daha küçük yüzölçümlü olup ayrıca emlak vergi değerlerinin karşılaştırılmasında da dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşılmasına karşın, dava konusu taşınmazın ya da emsal taşınmazın bulunduğu bölgede değerini sonradan önemli şekilde etkileyen bir gelişme de söz konusu olmadığı halde, bilirkişi kurulunca emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan raporun hükmü esas alınmaz.

Bu nedenle taraflara emsal göstermeleri için yeniden imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, emlak vergi değerleri de karşılaştırılarak taşınmazın bedelinin tespit edilmesi gerekirken yetersiz ve inandırıcı olmayan geçersiz rapora göre bedelin tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.