KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2014/6899 E., 2014/21791 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Eylül 2014
- Mahkemesi
- Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 11/07/2013
- Numarası
- 2012/450-2013/317
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı E.. U.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalı E.. U.. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Taşınmazın arazi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre, üzerinde bulunan ağaçlara yaş cins ve verim durumuna göre maktuen, yapılara ise resmi birim fıyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
1)4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların ve yapıların değerinden enkaz bedelinin indirilmeyeceği düşünülmemesi,
2) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapının zeminine de bedel verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3) Dava konusu taşınmaz için tespit edilen bedelden, acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubundan sonra kalan fark bedele faiz uygulanması gerekirken tüm bedele uygulanması,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2014/6899, K. 2014/21791, 22 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama