KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2015/11482 E., 2015/22685 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 24/12/2014
- Numarası
- 2013/617-2014/532
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Zemin yönünden hükme esas alınan bilirişi raporu karar vermeye elverişli değildir. Şöyleki;
Dava konusu taşınmaz ile raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal olarak kabul edilen taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak verigisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan daha değerli olduğu halde, bilirkişi kurulunca emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli kabul edildiğinden, alınan rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.
Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2015/11482, K. 2015/22685, 1 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama