KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2015/13202 E., 2015/23858 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 02/12/2014
- Numarası
- 2012/508-2014/1005
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Taraflar arasındaki zemini hazineye ait olan taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, zemini hazineye ait olan taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
1-Bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan 28 adet fıstık ağaçlarının 20 yaş üstü, 7 adet fıstık ağacının 15-20 yaş arası olduğu belirtildiğinden, (aynı yöreye ait Dairemiz denetiminden geçen) İlçe Tarım Gıda ve Hayvancılık Müdürlüğünden gelen resmi verilere göre; 20-30 yaş arası fıstığın dekar başına ortalama verimi 125 kg olduğu halde, 200 kg; 15-20 yaş arası fıstığın dekar başına ortalama verimi 70 kg olduğu halde, 100 kg alan ve zeminin kuru tarım arazisi olduğu gözardı edilerek kapama fıstıklık için daha yüksek bedel hesaplanmış olması,
2-Taşınmazın zemin bedelinin tespitinde münavebe ürünü olarak alınan buğday ve mercimeğin, İlçe Tarım Gıda ve Hayvancılık Müdürlüğünden gelen resmi verilerin ortalamasının altında alınmak suretiyle kapama fıstıklık olarak fazla, kuru tarım arazisi olarak daha az bedele hükmedilmesi,
Doğru olmadığı gibi,
3-13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;
M.E
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2015/13202, K. 2015/23858, 10 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama