KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2015/16472 E., 2016/6613 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2016
- Mahkemesi
- Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 15/01/2015
- Numarası
- 2014/268-2015/11
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı R.. G.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalı R.. G.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerindeki yapı ve ağaçlara değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gibi, arazi niteliğindeki taşınmazın zeminine ekilebilir net ürün gelirine göre değer biçilmesi de yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;
1)4650 sayılı yasayla değişik 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca açılan bedel tespit ve tescil davasında aynı kanunun 15/son maddesine göre değerlendirmenin dava tarihi esas alınarak yapılması gerekir.
Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmazın zeminine dava tarihi olan 2014 yılı esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2013 yılı resmi verilerine göre tespit edilen metrekare birim fiyatına endeks uygulanmak suretiyle değer biçen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,
2)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalılardan M.. G..'in hissesi üzerinde bulunan haciz şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2015/16472, K. 2016/6613, 30 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama