KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2015/1715 E., 2015/8937 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2015
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davası ile kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemli birleştirilen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ve birleştirilen davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili; birleştirilen dava ise kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;
1)TUİK'in yayınladığı Bitkisel Üretim İstatistikleri ve bölgeden gelen komşu il ve ilçe verilerine göre ortalama fasulye verimi 250 kg olduğu halde verimini 450 kg, karpuz verimi 3750 kg olduğu halde verimini 6000 kg alan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazla bedel tespiti,
2) Bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünlerden domates ile kavak ve cevizin bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masrafı Türkiye ortalaması dikkate alındığında, bürüt gelirlerinin 1/3 ‘ü oranında olması gerekirken, daha az miktarda üretim masrafı yapıldığı kabul edilerek fazlaya karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2015/1715, K. 2015/8937, 22 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama