Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2015/17158 K.2015/23456

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın L.. A.. yönünden husumetten reddine, D.. M.. yönünden kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile davalı D.. M.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyularak, L.. A.. hakkındaki davanın husumetten reddine, D.. M.. aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı D.. M.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle; davalı D.. M.. vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın yer bedeli ile ecrimisilin, nadas uygulanmadan ekilebilir ürün gelirine göre belirlenmesi gerekirken, nadas uygulamak suretiyle düşük bedel belirleyen rapor esas alınarak aza hükmedilmesi,

2)D.. M..'nün, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınması nedeniyle, 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti kaldırıldığı halde, harçtan muaf kabul edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.