KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2015/17803 E., 2015/24389 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 02/10/2014
- Numarası
- 2010/556-2014/512
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Davacı vekilinin temyizine gelince;
Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu edilen 109.339 metrekare yüz ölçümlü 7490 parsel sayılı taşınmazın tamamının, İmar İdare Heyetinin 27.04.1982 tarih ve 221 sayılı kararı ile onaylanan 74950 no'lu parselasyon planı ile düzenlemeye alınarak,
16.084,80 metrekare imar düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılıp, 34710 metrekarelik kısımın bağışlanan alan olarak ayrıldığı,58545 metrekarelik bölümünün de imar ada ve parsellerine tahsis edildiği anlaşılmış olup, tapuda 7490 parsel olarak yaşayan ve dağıtım cetvellerinde bağışlanan alan olarak gösterilen dava konusu taşınmazın 74950 numaralı parselasyon planı ile imar parseli durumuna dönüştüğü ve imar parseli olarak metrekare birim fiyatının tespit edilmesi gerektiği düşünülmeden,
dava konusu taşınmazı kadastro parseli olarak kabul edip %40 oranında imar düzenleme ortaklık payı indirimi yapmak suretiyle eksik bedel tespit eden rapor uyarınca karar verilmesi,
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2015/17803, K. 2015/24389, 15 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama