KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2015/1830 E., 2015/14722 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Kurtalan Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 24/06/2014
- Numarası
- 2013/407-2014/245
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan E.. A.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalılardan E.. A.. vd vekilince temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;
1-Kapama meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaz üzerinde bulunan her bir meyvenin değerlendirme tarihindeki dekara verimi, hasatd dönemindeki toptan kgi satış fiyatı ve üretim marsafı ayrı ayrı İlçe Tarım Müdürülğü ile ilgili Kurumlardan getirtilip, rapor denetlendikten sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,
2- Dava konusu taşınmazın yüzölçümü, niteliği ve aynı bölgeden Dairemize intikal eden dava dosyaları da dikkate alındığında, kapitalizasyon faiz oranının % 5 kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, % 6 alınması suretiyle eksik bedel tespiti,
3-Dava konusu taşınmazın acele el koyma kararından sonra davalılar adına bankaya bloke edilen bedelin tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsup edilerek oluşan fark bedele faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
4-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılan özelliklerine ve dosya kapsamına göre objektif değer arttırıcı unsurun % 10 oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek oranda değer arttırıcı unsur kabul edilerek fazlaya hükmedilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2015/1830, K. 2015/14722, 23 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama