KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2015/26574 E., 2016/5052 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 29.04.2014 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak,
davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlenip verilen geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
- KARAR -
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmazın Pelitli Belediye Encümeninin 09.08.2012 tarih, 49 sayılı kararı ile kamulaştırma işlemlerinin yapılmasına, Bakanlar Kurulunun 16.07.2012 sayılı kararı ile de acele kamulaştırılmasına karar verildiği, bu kararların iptali için davalı tarafından Danıştay'a başvurulduğu, Danıştay 6. Dairesi'nin 2012/7250 esas sayılı dosyasında 11.06.2013 tarihinde yürütmenin durdurulmasına karar verildiği, davanın halen derdest olduğu anlaşılmıştır.
Bu durumda 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesinin 13.fıkrası hükmü uyarınca Danıştay 6. Dairesinde görülmekte olan söz konusu dava bekletici mesele yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2015/26574, K. 2016/5052, 15 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama