KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2015/320 E., 2015/6079 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.
1-Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olmakla birlikte alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.Şöyle ki;
Dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazlar ile emsallerin aynı değerde olduğu ve değerlendirme tarihi itibari ile vergiye esas metrekare bedellerinin 0,31 TL olduğu ve emsallerle dava konusu taşınmazın aynı mahallede bulundukları anlaşılmasına rağmen, rapora hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların emsal taşınmazlardan neden daha değerli olduklarına dair somut gerekçe de sunulmadan dava konusu taşınmazların daha değerli olduğu kabul edilerek, taşınmazların metrekaresine 500,00 TL üzerinden değer biçildiğinden, alınan rapor inandırıcı değildir.
Bu nedenle, taraflara yeniden emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Davalı idare harçtan muaf olduğu halde, aleyhine harca karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2015/320, K. 2015/6079, 26 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama