KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2015/5682 E., 2015/10238 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Şemdinli Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 03/12/2013
- Numarası
- 2011/189-2013/263
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine göre taşınmaz bedelinin tespiti ve idare adına tescili, birleşen dava ise kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı (karşı davalı) idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. Maddesine göre taşınmaz bedelinin tespiti ve idare adına tescili, birleşen dava ise kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsiline ilişkin davanın reddine, kamulaştırılan taşınmaz bedelinin tespiti ve tesciline ilişkin davanın kabulüne, karar verilmiş; hüküm, davacı-karşı davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza ekilebilecek ürün gelirine göre üzerindeki ağaçlara da yaş ve cinsine göre ayrı ayrı değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
1) Bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünleri TÜİK’in yayınladığı devlet İstatistik Enstitüsü üretim girdileri ve Bölge İl ve İlçe Tarım Müdürlüklerinden gelen resmi verilere göre fasülyenin dekar başına ortalama verimi 250kg olduğu halde, 450 kg, karpuz verimi 3750 kg olduğu halde, 6000kg olan bilirkişi raporu hükme esasa alınmak suretiyle fazla bedel tespiti,
2) Bilirkişi raporunda münavebeye esas alınan ürünlerden domatesin 1 dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masrafı Türkiye ortalaması dikkate alındığında, domatesin brüt gelirinin 1/3 ‘ü oranında olması gerekirken, daha az miktarda üretim masrafı yapıldığı kabul edilerek fazlaya karar verilmesi
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2015/5682, K. 2015/10238, 6 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama