Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2015/8088 K.2015/22719

Taraflar arasındaki Kamulaştırma Kanununun 23. maddesi uyarınca taşınmazın geri alınması davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01.12.2015 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Dava, Kamulaştırma Kanununun 23. maddesi uyarınca taşınmazın geri alınması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden.

İstanbul İli, Beyoğlu İlçesi, Hacımimi mahallesinde bulunan 2027,50 metrekare yüz ölçümlü taşınmazın ilk olarak 1962 yılında 825 metrekarelik kısmının Kemeraltı Caddesinin yapımı nedeniyle kamulaştırılarak tapudan terkinin sağlandığı, daha sonra mülk sahibi olan Galata Surp Krikor Lusoveriç Kilisesi Vakfı ve Gitranogon Lisesi Mütevelli Heyeti adına verilen dilekçe ile taşınmazın önceden istimlak edilen kısmı dışında kalan 300 metrekarelik bölümünün de yola kalbedildiğinden bahisle kamulaştırılmasının talep edilmesi üzerine,

İstanbul Belediye Reisliğinin 07.01.1964 tarih ve 416 sayılı kararı ile taşınmazın 302,95 metrekarelik kısmının istimlakine karar verildiği , 1965 yılında kamulaştırılan kısmın tapudan terki sağlanarak, kamulaştırma bedelinin de 1966 yılında kesinleştiği , davacı vakıf tarafından kamulaştırılan 302,95 metrekarelik kısımın olduğu gibi bırakılarak kamu hizmetlerine tahsis edilmediği iddiası ile söz konusu bölümün geri alınması için eldeki davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Kanununun 23. maddesi uyarınca, taşınmazın geri alınabilmesi için kamulaştırmayı yapan idarece, kamulaştırma bedelinin kesinleşmesi nden itibaren 5 yıl içerisinde kamulaştırma amacına uygun hiçbir işlem yapılmayarak taşınmazın olduğu gibi bırakılması gerekir.

Dosya kapsamından, kamulaştırılan taşınmazın yol ve otopark olarak kullanılmak suretiyle kamu hizmetlerine tahsis edildiği gibi, davanın da Kamulaştırma Kanununun 23. maddesinde yazılı hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı, bu kapsamda Kamulaştırma Kanunu hükümleri ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin ek-1 numaralı protokolün 1.maddesinde belirlenen mülkiyet hakkına ilişkin hükümlerin ihlal edilmediği anlaşılmış olup mahkemece talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.