KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2016/19310 E., 2017/17762 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Temmuz 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir. Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dava konusu ... köyü 366 parselden ifrazen oluşan 771 parsel ile dava konusu 439 parselden ifrazen oluşan 749 parsel sayılı taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
Yapılan incelemede, davacı tarafından daha önce dava konusu 366 parselden ifrazen oluşan 770 parsel sayılı taşınmaz ile, 439 parselden ifrazen oluşan 748 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin olarak aynı idareye karşı kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olarak açılan asıl davada ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/5E.-379K.
Sayılı dava dosyasında davanın kabulüne dair verilen kararın temyiz incelemesinden geçerek 13.03.2014 tarihinde kesinleştiği, yine aynı parsellere yönelik olarak asıl davada saklı tutulan bölüm için açılan ek davada ...
Asliye Hukuk 2013/540E.2015/53K. sayılı dava dosyasında davanın kabulüne dair verilen kararın temyiz incelemesinden geçerek 22.02.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, tarafları, konusu ve hukuki sebebi aynı olan iş bu davanın 770 ve 748 parseller yönünden kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi,
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2016/19310, K. 2017/17762, 6 Temmuz 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama