Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2017/12582 K.2018/15614

Taraflar arasındaki kamulaştırmadan tek taraflı vazgeçme sebebiyle uğranılan zararın tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27/09/2018 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Dava, kamulaştırmadan tek taraflı vazgeçme sebebiyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; davacıların hissedar olduğu ... Mahallesinde bulunan 275 ada 34 parsel sayılı taşınmazın ve üzerindeki muhdesatın otopark ve toplu taşıma merkezi olarak kullanılmak üzere 27.12.2011 tarih ve 2011/3528 sayılı encümen kararı ile davalı idarece kamulaştırılmasına karar verildiği, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından ...

3. Asliye Hukuk 2012/60E. sayılı dosyası ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca açılan kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili istemli davada ...

Belediye Meclisinin 04.01.2013 tarih ve 2013/31 sayılı kararıyla imar planında tadilat yapılarak kamulaştırma kararının geri alınması ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 21. maddesi uyarınca idarenin tek taraflı olarak kamulaştırmadan vazgeçmesi sebebiyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, idarenin kamulaştırmadan tek taraflı vazgeçmesi sebebiyle uğranılan zararın (kira kaybının) tahsili istemi ile eldeki davanın açıldığı,

mahkemece dava konusu işyerlerinin kamulaştırma kararının alındığı tarih ile davalı idarenin kamulaştırmadan vazgeçtiği tarih arasında geçen süre içinde kiracıların dükkanları tahliye etmesi ve bu süre içinde dükkanların boş kalması sebebiyle davacıların kira kaybı oluştuğundan bahisle davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 21. maddesinde "idarenin kamulaştırma işlemi idari ve adli yönden kesinleşinceye kadar her safhasında kamulaştırma kararı veren ve onaylayan yetkili merciin kararı ile kamulaştırmadan tek taraflı olarak kısmen veya tamamen vazgeçebileceği" aynı Kanunun 20. maddesinde ise.

“Bu kanun uyarınca lehine kamulaştırma yapılan idare adına tapu dairesince tescil edilen taşınmaz malın boşaltılmasının idarece icra memurundan isteneceği, icra memurunun taşınmaz malı onbeş gün içinde boşaltmalarını içindekilere tebliğ edeceği, bu süre içinde taşınmaz mal boşaltılmazsa icraca boşaltılacağı, taşınmaz malın boşaltılması sebebiyle mal sahibi ve idarenin tazminat ile sorumlu tutulamayacağı, ayrıca 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 63/1. maddesinde “Kanunun verdiği yetkiye dayanan ve bu yetkinin sınırları içinde kalan bir fiil, zarara yol açsa bile hukuka aykırı sayılmayacağı düzenlenmiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 24. maddesinde ise; 21, 22 ve 23. maddeler uyarınca kamulaştırılmasından vazgeçilen veya geri alınan taşınmaz mal üzerindeki bina, sabit tesisler ve ekili dikili şeyler yıkılmış, sökülmüş veya harap olmuş ise taşınmaz malın geri alınmasında mal sahibi veya mirasçısının kamulaştırma tarihindeki değerine göre farkının, ödeyeceği kamulaştırma bedelinden düşülmesini isteyebileceği hüküm altına alınmıştır.

Bu itibarla; davalı idare 2942 sayılı Kanunun 21. maddesi ile tanınan kamulaştırmadan tek taraflı vazgeçme hakkını kullandığı gibi, dava konusu dükkanlara davalı idarece zarar verildiğine veyahut işyerlerinde bulunan kiracılara dükkanları tahliye etmeleri için herhangi bir bildirim veya ihtar yapıldığına dair dosyada bilgi ve belge bulunmadığı, kiracıların kendi istekleri ile davacılara ait olan dükkanları tahliye ettikleri, davalı idarenin kanunun verdiği yetkiyi kullanarak kamulaştırma işleminden vazgeçmesi sebebiyle kusurlu kabul edilemeyeceği ve bir zarar oluşsa bile bundan sorumlu tutulamayacağı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.