KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2017/17221 E., 2019/2184 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR -
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;
1)Dava konusu taşınmaza idarece düzenlenen 14.10.2015 tarihli ......Raporunda kapama narenciye bahçesi olarak; acele el koyma dosyasında kapama ...... olarak değer biçildiği; mahkemece herhangi bir şekilde mahkeme gözlemi belirtilmeden hükme esas alınan 02.03.2016 tarihli bilirkişi raporunda ise sulu tarla olarak değer biçildiği ve alınan rapor doğrultusunda hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.
Bu itibarla; mahallinde yeniden keşif yapılarak, dava konusu taşınmazın niteliği hususunda çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yetersiz rapora göre yazılı şekilde hüküm kurulması,
2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayalı açılan tespit ve tescil davalarında kendilerini vekil ile temsil ettiren davacı idare lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2017/17221, K. 2019/2184, 14 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama