Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2017/28344 K.2019/5125

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalı ... tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. ...... niteliğindeki ...... Mahallesi 274 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Davalı ...'nın temyiz itirazlarına gelince;

1)Davalılardan ...'nın 09.06.2015 günlü celsede acele el koyma davasında tesbit edilen bedeli, imzalı beyanı ile kabul ettiği, ancak 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 5. fıkrasında ".... tarafların duruşma sırasında bedelde anlaşması halinde hakim anlaşılan bu bedeli kamulaştırma bedeli olarak kabul eder ve sekizinci fıkranın ikinci ve devam eden cümleleri uyarınca işlem yapar...." hükmü uyarınca davacı idarenin anlaşma istemini kabul ettiğine ilişkin sözlü ve yazılı bir beyanı olmadığı gözönüne alındığında,

tüm davalılar yönünden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre dava tarihi itibari ile değer tespit edilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hukuken gerçekleşmeyen anlaşmaya dayanılarak eksik bedel tespit edilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gibi,