KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2017/36397 E., 2019/4978 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 19/03/2019 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
- KARAR -
Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Davacı vekili ile davalı vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;
Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, bozma gerekçeleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;
1-...... Müdürlüğü cetveline göre ...... için 700 kg/dekar ortalama verim ile birlikte üretim gideri olarak 734 TL alınması gerektiği gözetildiğinde, ......in veriminin 500 kg alınması durumunda, dekar başına üretim giderinin 494,28 TL olması gerektiğinden, dekara ortalama verim ve masrafın bu şekilde alınıp bulunacak net gelirin kapitalizasyon faiz oranına bölünmesi suretiyle hesaplanacak m² birim fiyatına, önceden belirlenen objektif artırıcı unsur uygulanmak suretiyle m² birim fiyatının 12,63 TL olması gerekirken m² birim fiyatının bozma kararına aykırı olarak düşük tespiti doğru olmadığı gibi;
2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2017/36397, K. 2019/4978, 19 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama