Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2020/1458 K.2021/3699

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/27 E. - 2018/1049 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/27 -2018/1049 E/K. sayılı kararının incelenmesinde,

Arsa niteliğindeki Odunpazarı İlçesi, ... Mahallesi 12787 ada 1 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1)Davacı idare tarafından tanzim edilen kıymet takdir raporunda tespit edilen bedelin derhal ödenmesine karar verildiği, fark bedelin ise karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba bloke edildiği anlaşıldığından, kıymet takdir raporunda tespit edilen bedele 2942 sayılı Yasanın 10/9. fıkrası uyarınca karar tarihine kadar, fark bedelin ise hak sahibine karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2. Paragrafında bulunan (kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonraki tarih olan 10/05/2018 tarihinden başlamak kaydı ile karar tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Mahkememizce tespit edilen kamulaştırma bedelinin davacı idare tarafından takdir edilen 250.600,84- TL'lik kısma 16/04/2018 tarihinden karar tarihi olan 21.06.2018 gününe kadar yasal faiz işletilmesine, işleyecek yasal faizin davacı kurumdan tahsili ile davalı tarafa ödenmesine,

Mahkememizce tespit edilen kamulaştırma bedeli ile idare tarafından takdir edilen bedel arasındaki fark olan 61.400,57.- TL'lik kısma 16/04/2018 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, işletilecek faizin, derhal davacı kurumdan tahsili ile davalı tarafa ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,