Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2020/6522 K.2021/8024

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı idare vekili yönünden esastan reddine,

davalılar vekili yönünden ise kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında düzeltilerek yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun reddine, davalı taraf yönünden ise kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince tescil hükmü yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilmesine ilişkin karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Eskişehir İli, ... İlçesi, ...

Mahallesi 11929 ada 2 taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine,

dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince tescile ilişkin bölümünün HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Mahkemece tespit edilen bedelden, kıymet takdirinde belirlenen ve davalılara ödenmesine karar verilen kısmına 26.10.2018 tarihinden karar tarihine, fark bedele ise aynı tarihten karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı kararı nazara alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 2019/1561 Esas-2020/877 Karar sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-3 numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine (Mahkememizce tespit edilen kamulaştırma bedelinden davacı idare tarafından takdir edilen 103.754,95 TL'lik bölüme 26/10/2018 tarihinden karar tarihi olan 19/04/2019 gününe kadar yasal faiz işletilmesine, işleyecek yasal faizin davacı kurumdan tahsili ile davalı tarafa ödenmesine, Mahkememizce tespit edilen kamulaştırma bedeli ile idare tarafından takdir edilen bedel arasındaki fark olan 48.276,00- TL'lik bölüme ise 26/10/2018 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) cümlesinin yazılmasına,

b-6. bendinin hükümden çıkartılmasına,

Bent sıralarının buna göre teselsül ettirilmesine,