Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2020/7828 K.2020/10297

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incenledi, gereği düşünüldü;

- KARAR –

Dava dilekçesinde, davalıların miras bırakanı ...'in 06/10/2007 tarihinde vefat ettiği ve ...

1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/2132 Esas sayılı dosyasında verilen veraset ilamına göre geride mirasçı olarak davalıları bırakmış olduğunu, muris adına kayıtlı bağımsız bölümün Aralık/2007 ile 2008-2009 ve 2010 yılları 12 aylık ve 2011 yılı 4 aylık muaccel hale gelen toplam 12.265,00-TL aidat ve yönetim gideri borcunun ödenmemiş olduğunu, Kat Malikleri Kurulunca alınan karar ile süresinde ödenmeyen ortak giderlere %10 gecikme tazminatı uygulanacağının kabul edildiğini belirterek,

fazla dair haklar saklı kalmak kaydıyla Aralık 2007 ile 30/04/2011 arası dönem için toplam 41 aylık ortak yönetim gideri, aidat ve yakıt gideri olmak üzere 12.265,00-TL aidatın her bir ayın ayrı ayrı hesaplanacak %10 gecikme tazminatı ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 11/05/2017 tarihinde davanın kabulüne dair verilen kararın davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi 2018/1269 esas, 2019/1915 karar sayılı ilamıyla “ Mahkemece yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece davaya konu edilen bağımsız bölümün borca konu dönemlerde muris ya da mirasçıları tarafından kullanılıp kullanılmadığı veya bu bağımsız bölümde muris veya 3. kişilerin kiracı sıfatı ile yararlanıp yararlanmadığı; bağış işlemine konu bağımsız bölümün bağışlanana teslim edilip edilmediği ve teslim tarihi tereddüte yer bırakmayacak şekilde araştırılıp buna dair tüm bilgi ve belgeler dosya arasına alınmadan yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile davalıların borçtan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi, Mirasçılardan ... her ne kadar ...dan kalan mirası reddetmişse de;

...'ın muris ...'nın mirasçısı ... yönünden de mirasçı sıfatına haiz olma ihtimali bulunduğu gözetilmeksizin borçtan sorumlu olmadığı düşünülerek karar verilmiş olması doğru görülmediğinden” hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Açılan davanın REDDİNE, karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. TMK’nun 705. maddesinin ikinci fıkrasında hangi hallerin tescilden önce taşınmaz mülkiyetinin kazanılmasını sağlayacağı belirtilmiştir. Buna göre; “Miras, mahkeme kararı, cebrî icra, işgal, kamulaştırma hâlleri ile kanunda öngörülen diğer hâllerde, mülkiyet tescilden önce kazanılır. Ancak, bu hâllerde malikin tasarruf işlemleri yapabilmesi, mülkiyetin tapu kütüğüne tescil edilmiş olmasına bağlıdır.”

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunun 20. maddesi.

(Değişik birinci fıkra: 13/4/1983-2814/9 md.) Kat maliklerinden her biri aralarında başka türlü anlaşma olmadıkça: a) Kapıcı, kaloriferci, bahçıvan ve bekçi giderlerine ve bunlar için toplanacak avansa eşit olarak; b) Anagayrimenkulün sigorta primlerine ve bütün ortak yerlerin bakım, koruma, güçlendirme ve onarım giderleri ile yönetici aylığı gibi diğer giderlere ve ortak tesislerin işletme giderlerine ve giderler için toplanacak avansa kendi arsa payı oranında.

(1) Katılmakla yükümlüdür. c) Kat malikleri ortak yer veya tesisler üzerindeki kullanma hakkından vazgeçmek veya kendi bağımsız bölümünün durumu dolayısıyla bunlardan faydalanmaya lüzum ve ihtiyaç bulunmadığını ileri sürmek suretiyle bu gider ve avans payını ödemekten kaçınamaz.

Gider veya avans payını ödemeyen kat maliki hakkında, diğer kat maliklerinden her biri veya yönetici tarafından, yönetim planına, bu Kanuna ve genel hükümlere göre dava açılabilir, icra takibi yapılabilir.

Gider ve avans payının tamamını ödemeyen kat maliki ödemede geciktiği günler için aylık yüzde beş hesabıyla gecikme tazminatı ödemekle yükümlüdür.(1) Birinci fıkradaki giderlere, kat maliklerinden birinin veya onun bağımsız bölümünden herhangi bir suretle faydalanan kişinin kusurlu bir hareketi sebep olmuşsa, gidere katılanların yaptıkları ödemeler için o kat malikine veya gidere sebep olanlara rücu hakları vardır. Demektedir.

Somut olayda yukarıdaki maddeler ışığında davaya konu ortak gider alacağının kaynağı olan bağımsız bölüm her ne kadar belirli mal vasiyeti ile TSK ya bırakılmış ise de tescil tarihinde mülkiyeti bu kuruma geçeceğinden bundan öncesi için miras bırakının ölümü ile yasal mirasçı davalılara geçmiş, davalılar mirasçının ölümü ile kat maliki sıfatını kazanmışlardır. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde bağımsız bölümün mirasçının ölümünden sonra kullanılmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de Kat Mülkiyeti Kanunu 20. maddesi c bendi gereği taşınmazdan faydalanılmamış olması ortak gider alacağını ödemekten imtina edilmesini gerektirmez.

Tüm bu nedenlerle dava konusu edilen ortak gider alacağının ilişkin olduğu dönemde davalı mirasçıların yasal malik olduğu ve ortak giderden malik sıfatı ile sorumlu bulunduğu gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme neticesinde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.