KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2020/8339 E., 2021/5715 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2021
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR -
Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile 51.862,75 TL'nin dava tarihi olan 07/02/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, Ordu İli, Ünye İlçesi, ... Mahallesi, 134 parsel sayılı, 9.460 m² yüzölçümlü, fındıklık vasıflı taşınmazın 1951 yılında yapılan tapulama çalışması ile tapu kaydı uygulanarak dava dışı kişiler adına tespit ve tescil edildiği, intikal, satış ve pay tevhitleri yoluyla davacının 5730/9460 paya malik olduğu, 1999 yılında yapılan yenileme kadastrosu ile taşınmazın 947 ada 16 parsel sayısını ve 9.196,93 m² yüzölçümünü aldığı,
Orman Genel Müdürlüğü tarafından açılan tapu iptali ve tescil davası sonucunda Ünye Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/126 esas, 2002/418 karar sayılı ilamıyla taşınmazın tamamının tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 13/07/2004 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 07/02/2014 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2020/8339, K. 2021/5715, 15 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama