Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2020/8716 K.2021/9495

Taraflar arasındaki taşınmazın kesinleşen orman tahdidi içinde bırakılması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin dava ile kesinleşen orman kadastrosuna dayalı tapu iptali ve tescili istemli birleştirilen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl davanın ... yönünden reddine, Hazine yönünden ise kabulüne ve birleştirilen davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl dava, taşınmazın kesinleşen orman tahdidi içinde bırakılması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine, birleştirilen dava ise kesinleşen orman kadastrosuna dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak asıl davanın ... yönünden pasif husumet yokluğundan reddine, Hazine yönünden kabulü ile toplam 382.786,60 TL tazminat bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu ... İli, ...İlçesi, ... Mahallesi 50 parsel sayılı, 6300 m² yüzölçümlü, tarla vasıflı taşınmazın 1957 yılında yapılan arazi kadastrosu sebebiyle Recep Şirin adına tespit ve tescil edildiği, 30.01.1992 tarihinde satış yoluyla davacıya devredildiği, 09.04.1993 te orman şerhi konulduğu, 2010 yılında ise 3402 sayılı yasaya ek 4. madde gereğince kadastro çalışması yapıldığı, eldeki davanın 21.08.2017 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arazi niteliğindeki ... İli, ...İlçesi, ... Köyü, 50 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak emsal karşılaştırması yapılarak tazminata hükmolunmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Asıl davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, reddedilen kısım için davalı Hazine yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Karar tarihi itibariyle yürülükte olan AAÜT’ne göre hesaplanan 5.863,83 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,