Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2020/8941 K.2022/2307

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı, davalıdan 205,00 TL'nin tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 54,84 TL'nin davalıdan tahsiline, bakiye talebin reddine karar verilmiştir.

Davacı istinaf başvurusunda bulunmuş, istinaf mahkemesince başvurunun miktar yönünden reddine kesin olarak karar verilmiştir. Davacı istinaf mahkemesinin kararını temyiz etmiş, istinaf mahkemesince 26/03/2019 tarihli ek karar ile istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararın kesin olduğu gerekçesi ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, davacı, 26.03.2019 tarihli ek kararı temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 341/2 maddesi gereğince ilk derece mahkemelerinin miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararları kesindir. Kanunun 362/1-b bendinde ise bölge adliye mahkemelerinin, 23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'ndan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar haricindeki özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlarına karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı düzenlenmiştir. Kat Mülkiyeti Kanunu'nun uygulanmasından doğan ortak gider alacağı davası taşınmazın aynından kaynaklanmamaktadır. Ayrıca temyize konu miktar, 362/1-a bendi gereğince de temyiz kesinlik sınırı altındadır.