Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2020/9175 K.2022/3105

Taraflar arasındaki mülkiyeti davacılara ait taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacılar ve davalı Hazine vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/207 E. - 2019/293 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ve davalı Hazine vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR -

Dava, mülkiyeti davacılara ait taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacılar ve davalı Hazine vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacılar ve davalı Hazine vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/207 Esas - 2019/293 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacılar adına kayıtlı dava konusu Sakarya İli, Serdivan İlçesi, Aşağıdere Köyü 2931, 2933 ve 2934 parsel sayılı sırasıyla 516,78 m², 521,20 m² ve 2.704,26 m² yüzölçümlü taşınmazların bulunduğu yörede yapılan orman sınırlandırma çalışmalarında dava konusu taşınmazların orman sınırlarına alındığı ve orman tahdit sınırları kapsamında kaldığının kesinleşmesiyle taşınmazların tapu kaydına orman olduğu şerhinin 26.10.2016 tarihinde konulduğu anlaşılmaktadır.

Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve taşınmazların gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazine'den tahsiline, davacılar adına olan tapu kaydının iptal edilerek orman vasfı ile Hazine adına tescil edilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Davalı ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Davalı Hazinenin harçtan muaf olduğu belirtildiği halde, yargılama giderleri arasında aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir paragraf olarak (Davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine,) cümlesinin eklenmesine,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 8’inci paragrafının hükümden tümüyle çıkartılmasına, yerine (Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacılardan alınan başvurma harcının mahsubu ile bakiye harçların karar kesinleştiğinde talep halinde yatırana iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

c) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin 11’inci paragrafında yer alan (olmak üzere 2.303,43 TL yargılama giderinin kabul- red oranına göre 2.080,00 TL'si ile Keşif Harcı Gideri 475,60 TL, Başvurma Harcı 29,20 TL, Peşin Harç 136,62 TL, İstinaf Kanun Yoluna Başvuru Harcı 85,70 TL ve Islah Harcı 2.595,30 TL olmak üzere toplam 5.402,42 TL) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Keşif Harcı Gideri 475,60 TL olmak üzere toplam 2.779,03 TL yargılama giderinden kabul ve ret oranına göre 2.509,46 TL ) ibaresinin yazılmasına,