Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2021/12245 K.2022/14642

Taraflar arasındaki görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 25.10.2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince davacı idare yönünden esastan reddine, davalı vekili yönünden ise kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre; arsa niteliğindeki Küçükçekmece İlçesi, Sefaköy Mahallesi, 684 ada, 9 parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal incelemesi yapılarak zeminine, üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve bu değere yapı içinde mevcut bulunan makinaların montaj-demontaj ve nakliye bedelinin eklenmek suretiyle toplam kamulaştırma bedelinin tespiti ile ilk derece mahkemesini kararına karşı davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki,

1)Mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedelinden idarenin kıymet takdirinde tespit edilen bedelin mahsubu ile kalan fark bedelin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile ödenmesine karar verildiği ve bu nedenle fark bedele işletilen faizin bitiş tarihinin iş bu kararın verildiği tarih olması gerektiği halde ilk derece mahkemesi kararına kadar faiz işletilmesine karar verilmesi,

2)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarih ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da gözönüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de;bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin 2021/224 Esas - 2021/869 Karar sayılı gerekçeli kararının;

a)Hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine (İdarece takdir edilen 203.295,00 TL'ye 07.10.2016 tarihinden ilk karar tarihi olan 04.11.2020 tarihine, kalan 311.100,00 TL'ye 07.10.2016 tarihinden Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine) ibaresinin yazılmasına,

b)Hüküm fıkrasının 11 inci bendine de yazılı (belirlenen 4.080,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, Aynı şekilde) kelimeleri ve rakamının hükümden çıkarılmasına,