Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2021/13821 K.2022/12832

Taraflar arasındaki görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekilince istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.09.2022 günü temyiz eden davacılar vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı idare vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince hükmün gerekçesi değiştirilerek 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir. Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, ilk derece mahkemesi kararının incelenmesinde;

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada; dava konusu ... İli, ... İlçesi, ....

Köyü, 1584 parsel sayılı taşınmaza 1968 yılında fiilen el atıldığının anlaşıldığı 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa'nın 21 inci maddesiyle değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6 ncı maddesinin 1 inci fıkrası ile "09/10/1956 tarihi ile 04/11/1983 tarihi arasında” fiilen kamulaştırmasız el atılan taşınmazlara ilişkin açılacak davalarda dava açılmadan önce uzlaşma usulünün uygulanmasının dava şartı olarak düzenlendiği,

el atma tarihi ve dava tarihi dikkate alındığında uzlaşma şartı yerine getirilmeden açılan kamulaştırmasız el atma talebine ilişkin eldeki davada, dava şartı yokluğu nedeni ile davanın usulden reddine, ecrimisil talebi bakımından ise.

Eyüp 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/197 Esas sayılı dava dosyasında verilen 17 nci madde uyarınca verilen tescil kararı doğrultusunda taşınmazın 26/01/1988 tarihinde davalı idare adına tapuya tescil edildiği, bu nedenle davalının kullanımının haksız işgal teşkil etmeyeceği gerekçesi ile ecrimisile ilişkin davanın ise esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmaza 1983 yılından önce 1968 yılında fiilen el atıldığı, eldeki davanın ise 11.06.2013 tarihinden sonra açıldığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle kamulaştırmasız el atma davası yönünden mahkemece HMK'nın 114/2 ve 115 inci maddeleri gereğince dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bununla birlikte;

Davacıların ecrimisil talebine yönelik her ne kadar ilk derece mahkemesinin "Eyüp 1. ASHM'nin 1982/197 Esas sayılı dosyasında verilen karar doğrultusunda 26/01/1988 tarihinde dava konusu taşınmazın davalı adına tapuya tescil edildiği. 1988 yılı sonrasında davalının kullanımının tapu maliki olması nedeniyle haksız işgal teşkil etmeyeceği" şeklindeki red gerekçesi doğru değilse de.

6487 sayılı Yasa'nın 21 nci maddesiyle değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6 ncı maddesinin Kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 9/10/1956 tarihi ile 04/11/1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlar bakımından, mülkiyet hakkından doğan tüm talepler bakımından uzlaşma usulünün dava şartı haline getirildiği gözetildiğinde ecrimisil talebi bakımından da davanın dava şartı yokluğu nedeni ile davanın reddi gerekirken,

yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi sonucu itibari ile doğrudur. Ancak;

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/4 maddesinde belirtilen "Maddi tazminat istemli davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur." hükmü uyarınca ecrimisil talebi bakamından da davalı idare lehine maktu vekalet ücret takdiri yerine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ecrimisil talebine ilişkin bölümünden vekalet ücretine ilişikin 2 nci paragrafından (55.782,00) rakamlarının çıkarılarak yerlerine (4.080,00) rakamlarının yazılmasına,