Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2021/14293 K.2022/645

Taraflar arasındaki davada Elmadağ Asliye Hukuk ile Kaş Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili dava dilekçesi ile birlikte; tarafların ortak miras bırakanı Bahri Soğukpınar ile dava dışı yüklenici Sedat Turan Öztekin arasında Ankara İli, Elmadağ İlçesi, Kemalpaşa Mahallesi 203 ada 23 parsel (Eski Merkez Mah. 203 ada 7 parsel) sayılı taşınmazla ilgili taşınmaz mal satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre ortak miras bırakan Bahri Soğukpınar’a arka kotta bulunan 1 adet daire ve 3. katta bulunan karşı karşıya olan 2 daire olmak üzere 3 adet daire verileceğini, inşaat yapımı sırasında ortak miras bırakanın vefat ettiğini,

dava dışı yüklenicinin ortak miras bırakana düşen dairelerden 7 nolu bağımsız bölümü davalıya devrettiğini, davalının bu nedenle sebepsiz zenginleştiğini, dava konusu Ankara İli, Elmadağ İlçesi, Kemalpaşa Mahallesi 203 ada 23 parsel 7 nolu bağımsız bölüm sayılı taşınmazın davalıya devir tarihindeki değerinin hesaplanarak müvekkiline isabet edecek miras hissesine davalıya devir tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte şimdilik 100,00 TL’nin davalıdan tahsili ile davacı müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davanın, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 77. ve devamı maddelerinde düzenlenen sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca 100,00 TL'nin davalıdan tahsili istemine ilişkin olduğu, sebepsiz zenginleşmeye ilişkin hükümlerden doğan uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin ise usulün genel yetki kuralı kapsamında davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu, davalının ikametgah adresinin ise “Andifli Mah.11/1 Sk No:14/1 Kaş/Antalya” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kaş Asliye Hukuk Mahkemesi'nce ise, davacının talep sonucunda dava konusu Ankara İli Elmadağ İlçesi Kemalpaşa Mahallesi 203 ad 23 parsel 7 nolu bağımsız bölüm sayılı taşınmazın davalıya devir tarihindeki değerinin hesaplanarak davacıya isabet edecek miras hissesine davalıya devir tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte şimdilik 100 TL’nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesinin istendiği, dolayısıyla taşınmaza bağlı olarak sebepsiz zenginleşen davalıdan bu bedelin istendiği, bu durumda verilecek hükümde taşınmazın aynında bir değişikliğe yol açacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Alacak davalarında yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir.

HMK'nın 6/1. maddesi uyarınca "(1) Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde.

"Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazını "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise.

"İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir. Son olarak. "Cevap dilekçesini verme süresi" başlıklı 127/1. maddesi ise. "Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır.

Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir." şeklinde düzenleme getirmektedir.