Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2021/3682 K.2022/2764

Taraflar arasındaki kesinleşmiş mahkeme kararının tavzihi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Türkiye Şeker Fabrikaları AŞ. vekili tarafından tavzih talebi verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR -

Talep, kesinleşmiş mahkeme kararının tavzihi istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce kabulü ile HMK’nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalı ... vekili tarafından tavzih talebinde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesince "Taşınmazlara 1956 yılından önce el atılıp, kamulaştırıldığından bahisle 221 sayılı Yasa’nın 4. maddesi uyarınca hak düşürücü süre yönünden davanın reddine" karar verildiği,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi’nin 2018/2173E.-2019/1054 K. sayılı kararı ile "Taşınmazların kadastro tutanaklarında davalı ...Ş. tarafından kamulaştırıldığı ve 1955 yılından beri idarece tasarruf edildiği tespit edilmiş olup,

davacıların mülkiyet hakları bulunduğuna ilişkin dava açmak için öngörülen on yıllık hak düşürücü süreden sonra talepte bulundukları anlaşıldığından davanın Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK’nın 353/1-b-3. maddesi gereğince Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2017/440-2018/181 sayılı kararının kaldırılmasına, davanın Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü süre nedeniyle reddine, vekalet ücreti takdirine yer olmadığına..." şeklinde karar verildiği,

davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmediği, davalı tarafın isitnaf kararına karşı temyiz yoluna başvurmadığı, hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; kararın Dairemizin 2019/8986E.- 2020/8888K. sayılı ilamıyla onandığı ve HMK'nın 303. maddesi kapsamında kesin hüküm bulunduğu anlaşılmaktadır.

HMK'nın 305. maddesine göre hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Hakim tavzih yolu ile hükümde unuttuğu talepler hakkında karar verip bunu hükmüne ekleyemez. Tavzih yolu ile kesinleşmiş olan hüküm sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. (Prof.Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Altıncı Baskı, 2001, cilt 5, sayfa 5270 vd.)

Açıklanan yasal düzenleme ve dosya içeriğine göre; davalı idare vekilince istinaf kararının temyiz edilmediği, temyiz incelemesinin yalnızca davacılar yönünden yapıldığı ve hükmün kesinleştiği, davalı idarenin kendisine tanınan hakkı süresinde kullanmaması nedeniyle ortaya çıkan bu hukuki durumun, davalı lehine tavzih yoluyla vekalet ücreti tayin ve takdir edilmek suretiyle giderilmesi, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305/2. maddesine aykırı olup, bu sebeple davalı vekilinin tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.