Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2021/393 K.2022/4545

Taraflar arasındaki 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda: asıl ve birleştirilen davaların reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR -

Asıl ve birleştirilen dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre; dava konusu taşınmaz hakkında açılan asıl ve birleştirilen davaların kabulüne ilişkin verilen 02.06.2012 tarihli ilk kararda tazminat bedeline hükmedildiği ve bu kararın, davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 06/05/2019 tarihli, 2016/12254 Esas ve 2019/3123 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, davacılar tarafından yapılan karar düzeltme isteminin ise reddedildiği görülmüştür.

Davacıların murisi ... ve ... tarafından kooperatif ve Hazine aleyhine binmeli olan 106233 m²'lik kısma ilişkin olarak tapu iptali ve tescil mümkün olmaz ise tazminat istemli dava açıldığı, mahkemece 25/11/1999 günlü karar ile davaların tamamının reddine karar verildiği, davacıların temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 01/03/2000 gün ve 2000/2218 E. - 2000/2310 K. sayılı karar ile hükmü onadığı, kararın düzeltilmesi isteğinin Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 09/04/2015 günlü kararıyla reddedildiği, bu şekilde kesinleşen aynı alana ilişkin tazminat davasına ilişkin hükmün taraflar yönünden HMK'nın 303. maddesi uyarınca kesin hüküm teşkil ettiği tespit edilmiştir.

Bu nedenle asıl ve birleştirilen davaların kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.