Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2021/6280 K.2022/4599

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve davalı ... vekillerince yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı ... vekilinin, istinaf başvuru talebinin usulden reddine ilişkin ilk derece mahkemesi tarafından verilen ek karara karşı, davalı vekilince yapılan istinaf başvuru talebinin ise HMK’nın 103/1-h ve 346/2. maddeleri uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davalı ... vekiline ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararının 10.07.2017, davacı idare vekilinin istinaf dilekçesinin ise 07.08.2017 tarihlerinde tebliğ edildiği ve hükmün davalı ... vekilince, 29.08.2017 tarihinde harcı yatırılmak suretiyle istinaf edildiği anlaşılmış olup, kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili istemli davalar ivedi işlerden olup, adli tatil içerisinde süreler işleyeceğinden iki haftalık yasal süreler içerisinde istinaf talebinde bulunulmadığından bahisle istinaf talebinin reddine ilişkin ek karara karşı davalı ... vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 103/1-h ve 346/2. maddeleri uyarınca esastan reddine karar verilmesi doğrudur.

Davacı idare ve davalı ... vekillerinin temyiz itirazlarına gelince;

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliyesi 5. Hukuk Dairesi'nin 8.10.2019 tarihli istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/282 Esas - 2017/129 Karar sayılı ilamının incelenmesinde,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Sakarya İli, Kocaali İlçesi, Köyyeri Köyü, 130 ada, 6 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya aynı Kanun'un 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, fındık ağaçlarına ise kapama fındık net gelirine göre belirlenen bedelden mutad münavebe ürünlerine göre belirlenen bedel indirilmek suretiyle; etrafında bulunan tel çite ise niteliğine göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23/10/2018 ttarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01/06/2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak diğer davalılar yönünden de davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/282 E. - 2017/129 K. sayılı ilamının hüküm fıkrasının;

Davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin (6) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,