Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2021/9565 K.2022/3946

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR -

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacılar payına takdir edilen karşılığın arttırılması istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile davacılardan Erdal ve ... yönünden ikinci kez kesilen düzenleme ortaklık payı alınmasının kamulaştırmasız el atma niteliğinde kabulü gerektiği gibi davacı ... yönünden ise 248 metrekare bedele dönüşen payı yönünden artırım bedeli hesaplanması gerektiğinden bahisle HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Sultangazi İlçesi, Cebeci Mahallesi, 837 parsel sayılı taşınmaza 6745 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 12. maddesi uyarınca uygulamanın ilk ve ikinci uygulamanın tapuda tescil edildiği tarih değerlendirme tarihi olarak esas alınıp, emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen bedelin, Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi tablosuna göre dava tarihine güncellenmesi suretiyle değer biçilerek davacı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden. 14 pafta 835 ve 837 numaralı parsellerin ilk kez 1987 yılında yapılan imar uygulaması ile davacı ... Nişancının 502 metrekarelik payı düzenleme ortaklık payı düşülmeden 2054 metrekare yüzölçümlü 2224 ada 1 parsel sayılı taşınmazda 233 metrekare yer verildiği, 269,4 metrekarenin bedele dönüştüğü, davacı ...'nın 503,4 metrekarelik payından da düzenleme ortaklık payı düşülmeden aynı parselden 233 metrekare yer verildiği,

270 metrekare yerinin bedele dönüştüğü, Gaziosmanpaşa Belediye Başkanlığı'nın 08.03.1994 tarihli Encümen kararı ile 2091 sayılı yasanın 10/b uygulamasından meydana gelen 2224 ada 1 parselin ıslah imar planında park ve otopark alanından konut alanına dönüştürülmesi sebebi ile davacıların bu hususta muvafakatları da alınarak 2224 ada 1 parsel ile 2224 ada 2 parsel tevhid ve ifraz edildiği, aynı kararda 835 ve 837 parsellerin ilk uygulamasındaki ipoteklerin iptaline karar verildiği, şuyulandırma cetvellerinde davacıların kök 837 parseldeki payları ile 2224 ada 1 parseldeki tüm payları yeniden uygulamaya alındığı,

toplam yüzölçümünden % 35 oranında düzenleme ortaklık payı kesilerek, yeni oluşan imar parsellerine şuyulandığı dolayısıyla 1994 yılında yapılan imar uygulaması ile 1987 yılında yapılan imar uygulamasının iptal edildiği, 1994 yılında yapılan uygulamanın da iptal edilmediği gözetildiğine ikinci kez kesilen düzenleme ortaklık payından bahsedilemeyeceği anlaşılmıştır.

Bu durumda ...'nın 48,07 metrekare, ...'nın 19.21 metrekare payının bedele dönüştüğü ve uygulamanın 28.03.1994 yılında tapuya tescil edildiğinden bu tarih itibarıyla 6745 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 2942 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 12. maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken nitelendirmede hataya düşülererek ve ne şekilde hesaplama yapıldığı gerekçelendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi

Doğru görülmemiştir.