Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2022/11443 K.2023/1231

Taraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin asıl, alacak istemine ilişkin birleştirilen davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı yöneticilik yaptığı dönemde apartman giderleri için kendisinin bir takım ödemeler yaptığını, ancak geri alamadığını, bunun üzerine icra takibi başlattığını, ancak haksız itiraz edildiğini beyanla itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Birleştirilen dava dilekçesinde davacı, davalının yöneticilik yaptığı dönemde uhdesinde kalan paranın tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davacı yöneticinin ibra edilmediğini, alınmış bir kat malikleri kurulu kararı da olmadığından davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.12.2013 tarihli ve 2011/1937 Esas, 2013/1478 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 18. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda, ana taşınmazın korunması, onarımı ve bakımının, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 35 inci maddesinin (d) bendi uyarınca yöneticinin görevleri arasında olduğu ve yöneticinin bu işi kat maliklerinden toplayacağı avansla yapacağı dikkate alınarak; davacı 2007-2008 döneminde kendi parasıyla onarım işleri yaptırdığını iddia ettiğine göre, söz konusu onarım işlerinin projeye uygun ve zorunlu olup olmadığı, projeye uygun değilse ve zorunluluk yok ise bir kat malikleri kurulu kararına dayanıp dayanmadığı,

yapılan harcamaların fahiş olup olmadığı hususlarının araştırılıp, harcamalara ilişkin makbuz ve tüm ödeme belgeleri de getirtilerek, ceza dava dosyasında alınan raporlar da birlikte değerlendirilip tarafların tüm delilleri toplandıktan sonra bilirkişi kurulundan bu hususlarda rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle ceza dosyasındaki raporlar esas alınmak suretiyle hüküm kurulması gereğine değinilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.03.2021 tarihli ve 2015/645 Esas, 2021/707 Karar sayılı kararı ile asıl davanın kısmen kabulü ile icra takibinin 4.842,56 TL üzerinden devamına, birleştirilen davanın ise kabulü ile 3030,92 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; icra inkâr tazminatı ile faizin reddine karar verilemesinin doğru olmadığı, eksik inceleme ile karar verildiği ileri sürülmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda inşaat giderlerinin incelendiğini, fahiş olmadığı beyanında yine bu giderler için yapıldığını, raporun eksik ve hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme Uyuşmazlık, itirazın iptali ile alacak istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 20 inci ve 38 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Birleştirilen dava yönünden davacı/karşı davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; temyize konu miktar karar tarihi itibarıyla 4.270,00 TL'lik temyiz kesinlik sınırının altındadır. Hukuk Usulü Mahkemeleri Kanunu'nun 5219 sayılı Kanun ile değişik 427 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 4.270,00 TL’yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Asıl dava dosyası yönünden mahkemece bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde davacının alacaklı olduğu miktarın tespiti ile bu miktar yönünden itirazın iptaline karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Davacı-karşı davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2. Asıl dava yönünden davalı-karşı davacının temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

Davacı-karşı davalı ...'den peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,