Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2022/11709 K.2023/98

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmaya dayanan tazminat davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun istinaf sebeblerinin ve gerekçesini gösterir istinaf dilekçesi bulunmadığından dolayı işin esasına girilemeyeceğinden bahisle 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanu'nun (6100 Sayılı Kanun) 352 inci maddesi gereği esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Kanu'un 352 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca istinaf başvuru sebeblerinin veya gerekçesinin hiç gösterilmediği tespit edilen dosyalar hakkında öncelikle karar verilmesi gerekir

Her ne kadar mahkemenin gerekçeli kararını tebliğinde mahkeme esas ve karar numarası gösterildiği halde davalı idarece başka bir esas ve karar numaralı kararın tebliğ edildiği beyan edilmiş ise de, tebliğin yapıldığı 17.06.2021 tarihinden itibaren 2 haftalık istinaf süresi içinde davalı idarenin kararı usulüne uygun istinaf etme imkanı varken kullanmadığı nazara alındığında davalı idarenin iyi niyetli olduğundan ve 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesi uyarınca dürüst davrandığından söz edilemez.

Bu nedenle davalı idarenin mahkemeye erişim hakkının kısıtllandığı ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğinden bahsedilemez. 6100 Sayılı Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararı yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.