Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2022/12368 K.2023/2222

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının malik olduğu bağımsız bölümde mevcut ana gayrimenkulün mimarî projesine aykırı olarak ortak alanı dükkana eklemek sureti ile ortak alana müdahalede bulunduğu gerekçesiyle davalının müdahalesinin men'i ile yapının eski hâle getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaza ait Yönetim Planın Genel Hükümler 3 üncü maddesinde. "11 ve 12 bağımsız bölüm No.lu dükkanların ön giriş cephe ile 12 bağımsız bölüm No.lu dükkânın yan cephe bahçesi 11 ve 12 bağımsız bölüm No.lu dükkânların kullanımına aittir." ibaresinin bulunduğunu, bu yönetim planını maliklerden ..., ..., ... ve bizzat davacı ... ile dükkânı davacıya satan eski malik ... İnşaat Oto. Tic. ve San. Ltd.

Şti. yetkilisinin imzaladığını, yönetim planında davaya konu edilen bahçelerin kullanımının davalıya ait olduğu kararlaştırıldığından davanın reddi gerektiğini, davalının dükkânı satın almadan önce tapuda yönetim planını inceleyip tüm maliklerin bahçenin bir kısmının kullanımını dükkânlara tahsis ettiğine dair yönetim planını gördüğünü, dükkânların bahçelerinin pergole ile çevrili olduğunu, yani dükkânların kullandığı bahçe alanının belirgin olduğunu, bağımsız bölüm maliklerinin de bu kullanıma bir itirazları olmadığını görerek bu dükkânları almaya karar verdiğini, davalıdan önceki dükkân maliklerinin de bu hâliyle dükkânları kullandığını,

bu şekilde yönetim planına uygun olarak kullanımın üzerinden yıllar geçtikten sonra davacının eldeki davayı açmasının dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, davaya konu pergola ile ilgili Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının Belge No:H862HMJP, 136025 başvuru numaralı, 18.09.2018 tarihli Yapı Kayıt Belgesi alındığını, yapı kayıt belgesine bağlanan pergola nedeniyle eski hâle iade talep edilmesinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 18 inci maddesine göre yönetim planı tüm kat maliklerini, kiracıları, bağımsız bölümlerden her türlü şekilde faydalanan kişileri bağlayacağını, davacının yönetim planı ile bağlı olduğunu, yönetim planında davaya konu edilen bahçelerin kullanımının davalıya ait olduğu kararlaştırıldığından ve de yönetim planının hâlen yürürlükte olduğundan davanın reddinin gerektiğini, yönetim planında davaya konu bahçe ve pergolanın kullanımının dükkânlara ait olduğuna dair imza attıktan yıllar sonra bu kullanıma itiraz eden davacının iyi niyetli olmadığını, davada iki hukukî ihtilafın bulunduğunu,

birincisinin ortak alan olan bahçenin belirli bir bölümünün kat maliklerinden birinin kullanımına tahsis edilmesinin mümkün olup olmadığı yönünde olduğunu, hükme esas alınan raporda 12 numaralı bağımsız bölümün yanına inşa edilen pergolanın ruhsata tabi olduğunu, bu hâliyle imar mevzuatına aykırı olduğuna dair görüşünün mevzuatla bağdaşmadığını, davaya konu eklenti de hafif malzeme ve açılır kapanır cam ve tavan sistemi ile inşa edildiğini,

bu nitelikteki yapının bilirkişi tarafından yönetmeliğin 59 uncu maddesine aykırı olarak ruhsata tabi olarak değerlendirilmesini ve bu sebeple projeye aykırı olduğu görüşünün ileri sürülmesinin hakkaniyetle bağdaşmayacağını ve imar barışından faydalandığını belirtilerek kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimarî projesine aykırı olduğunun tespit edildiği, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını ileri sürerek eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, istinaf taleplerinin incelenmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimarî projeye aykırı imalatların eski hâle getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimarî projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. Ana gayrimenkule ait yönetim planının 3 üncü maddesinde bir kısım alanların bağımsız bölümlere tahsisi öngörülmüş ise de bu sadece ilgili bağımsız bölüm malikine projesine uygun kullanım hakkı sağladığından, projeye aykırı imalatların tespit edilerek eski hâle getirilmesine karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,