Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2022/14087 K.2022/17986

5395 sayılı Kanun'a göre koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada Ankara 2. Çocuk ve Bingöl 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

- KARAR -

Dava, bakım tedbiri uygulanması istemine ilişkindir.

Ankara 2. Çocuk Mahkemesince, korunma ihtiyacı olan çocuğun Bingöl ilinde kuruluşta kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bingöl 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince, çocuğun Bingöl Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne bağlı Çocuk Evleri Sitesi Müdürlüğünde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun geçici 1. maddesinin dördüncü fıkrasındaki düzenleme ile Çocuk Koruma Kanunu’na göre verilen koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesi hükmü gözetildiğinde Çocuk Koruma Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca hükmolunacak tedbir kararlarının Çocuk Mahkemesi veya Hâkimince, Çocuk Mahkemesi olmayan yerlerde ise Aile Mahkemesi veya yoksa Asliye Hukuk Mahkemesince karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 8. maddesi gereğince korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki Çocuk Hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece belirli sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.