KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2022/16072 E., 2023/1418 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2023
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·6 bölüm
I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR
A. Gebze 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.06.2022 Tarihli ve 2022/410 Esas, 2022/835 Karar Sayılı Kararı Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Merkez/Ardahan olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.
B. Ardahan Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.11.2022 Tarihli ve 2022/644 Esas, 2022/831 Karar Sayılı Kararı Dava açılırken kısıtlı adayının yerleşim yerinin Gebze ilçesi olduğu, yetki hususunun davanın açıldığı tarihteki yerleşim yerine göre değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.
II. GEREKÇE
A. Uyuşmazlık
Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.
B. İlgili Hukuk
1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.
2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir: “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”
3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir: “Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”
C. Değerlendirme
Gebze İlçe Emniyet Müdürlüğünce tutulan 22.06.2022 tarihli tutanağa göre kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Gebze/Kocaeli olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Gebze 3. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.
III. KARAR
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2022/16072, K. 2023/1418, 20 Şubat 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama