Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2022/8039 K.2022/11716

Taraflar arasındaki davada Gaziantep 1. Çocuk ile Kırıkhan 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemeleri’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eğitim tedbirinin uygulanması istemine ilişkindir.

Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesi’nce, korunmaya ihtiyacı olan çocuğun ikamet adresinin “Kırıkhan/ Hatay” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kırıkhan 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi’nce, küçüğün mernis adresinin “... Mahallesi, ... Sokak, No:4 İç Kapı No:2 ...“ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun'un geçici 1. maddesinin dördüncü fıkrasındaki düzenleme ile Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 8. maddesi hükmü gözetildiğinde Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca hükmolunacak tedbir kararlarının çocuk mahkemesi veya hakimince çocuk mahkemesi olmayan yerlerde ise Aile Mahkemesi veya yoksa Asliye Hukuk Mahkemesince karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 8. maddesi gereğince korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hakim veya mahkemece belirli sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.